Co to jest łuszczyca

Łuszczyca jest uwarunkowaną genetycznie chorobą skóry o nieznanej przyczynie. Nazwa łacińska łuszczycy - psoriasis pochodzi od greckiego słowa psora, czyli świąd. Należy ona do najczęstszych chorób dermatologicznych – dotyka 2-4% populacji. Szacuje się, że populacja chorych na łuszczycę w Polsce wynosi ok. 800 tysięcy osób. 

Łuszczyca cechuje się przewlekłym przebiegiem, z tendencją do samoistnego ustępowania i pojawiania się nawrotów. Remisja – czyli okres ustąpienia łuszczycy może wynosić od kilku dni czy tygodni do nawet kilkunastu lub kilkudziesięciu lat. Niektórzy chorzy zmagają się z łuszczycą całe życie, dla innych jest to „przygoda” jednorazowa kończąca się na jednym jedynym wysypie. Dla wielu kobiet ciąża jest okresem, w którym objawy łuszczycy słabną lub zupełnie zanikają – nie jest to jednak regułą. Naukowcy wskazują na związek łuszczycy z błędnym funkcjonowaniem układu odpornościowego. 

Charakterystycznym objawem łuszczycy są czerwonobrunatne lub zaróżowione, płaskie, o wyrazistych brzegach i zróżnicowanej wielkości grudki, pokryte srebrzystą lub srebrzystoszarą, nawarstwiającą się łuską, mające czasem tendencję do zlewania się. Występują one najczęściej na skórze prostowników kończyn, przede wszystkim na łokciach i kolanach, w okolicy kości krzyżowej i pośladków oraz w uchu zewnętrznym i na owłosionej skórze głowy.

Nasilenie objawów łuszczycy jest zróżnicowane: od form z nielicznymi, niewielkimi wykwitami skórnymi, wielkości łebka od szpilki, po ciężkie postacie łuszczycy, charakteryzujące się zmianami zapalnymi i wysiękowymi, często przybierającymi formę uogólnioną. U około 5 – 20% chorych pojawia się postać stawowa łuszczycy (łuszczycowe zapalenie stawów), której leczenie przeprowadza reumatolog. Opinie naukowców dotyczące liczby chorych dotkniętych postacią stawową są rozbieżne
i uzależnione od regionu geograficznego. 

Łuszczyca bywa mylona z atopowym zapaleniem skóry.